Scharrelkids

Waarom Scharrelkids? Omdat de kinderen van nu 50% minder buiten spelen dan twintig jaar geleden. Dit komt door de televisie, computer en verstedelijking. Maar ook omdat de ouders van nu minder tijd hebben en de kinderen een vol programma hebben met allerlei clubjes en activiteiten. De realiteit is dat je kinderen niet meer zo de straat op kunt sturen, maar ook de mentaliteit ten aanzien van veiligheid ('pas op' en 'wees voorzichtig') en vuil worden is veranderd. Daarbij komt dat er simpelweg steeds minder (speel)natuur is door verstedelijking, maar ook door de trend om alle ruimte functioneel in te richten.

Scharrelkids is ontwikkeld in samenwerking met IVN/Scharrelkids Nederland. In België wordt Scharrelkids aangeboden door het Centrum Voor Natuur- en milieueducatie (CVN)

De Scharrelkidsworkshop biedt achtergrondinformatie over het belang van buiten spelen in de natuur, aangevuld met concrete tips. De volgende thema’s komen aan bod:

- Waarom is het zo belangrijk dat kinderen informeel buiten spelen in een natuurlijke omgeving? Ontwikkelingspsychologische aspecten.
- Risico’s leren je leven. Hoe ga je verstandig om met mogelijke risico’s? Welk nut hebben ze? Heeft vuil worden een functie?
- Hoe kan ik mijn tuin of speelplein natuur- en kindvriendelijk inrichten? Met mogelijk bezoek aan een voorbeeldtuin of - speelplein.
- Concrete tips en eenvoudige handvatten die we meteen in de praktijk brengen: we gaan naar buiten om te ervaren dat een uitstap in de natuur, bos, strand of heide boeiend is, dat je niet ver weg hoeft, de voorbereiding beperkt kan zijn en dat het weinig tot niets hoeft te kosten.

Bron: CVN

De "tuutjesboom" in de tuin van De Wereld van Kina in Gent

In Gent kunnen kindjes hun tutje (fopspeen) achterlaten in een boom. Het idee kwam van de buurtwerking en was opgepikt uit Denemarken. De “tuutjesboom” heeft nu een permanente plaats gekregen in de natuurtuin van De Wereld van Kina. Voor het natuurmuseum is het een middel om de band te versterken met de multiculturele buurt. De “Tuutjesboom” wordt ondersteund door het wijkgezondheidscentrum, de apothekers en tandartsen uit de buurt. Onderzoek heeft namelijk uitgewezen het gebruik van een fopspeentje na de leeftijd van 3 jaar niet zo goed blijkt te zijn. Het initiatief heeft al navolging gekregen in Aalst.

bron: De Wereld van Kina: de Tuin

Natuurgaard De Wending, OCMW woonzorgcentrum in Turnhout

Natuurpunt Educatie heeft met het OCMW van Turnhout een overeenkomst gesloten voor de inrichting van de tuin van het OCMW- woonzorgcentrum ‘De Wending’ dat huisvesting biedt aan 192 ouderen en 132 ouderen in serviceflats. Een van de eerste acties was het organiseren van ontmoetingscafés. Tijdens deze bijeenkomsten kregen de aanwezigen, bewoners en omwonenden, informatie over het project en kon iedereen een actieve inbreng doen. De ideeën zijn omgezet in een tuinontwerp.

Naast de inrichting van een semi-publieke groene ruimte, wordt een educatieve werking uitgebouwd: fruit plukken en zelf sap maken, nestkastjes timmeren, een wandeling begeleiden in de natuurtuin, helpen bij de aanplantingswerken, een moestuintje onderhouden, … Bij dit alles staat natuurbeleving centraal. De natuur binnenhalen of de bewoners net naar buiten brengen door er vooral veel plezier aan te beleven.

Bron: Natuurpunt Educatie

“Jonge Sla in de rusthuistuin”, natuurbeleving met ouderen in de Vlaamse Ardennen

In het kader van het Leaderproject ‘Natuurbeleving met ouderen. Herinneringen aan leven op het platteland’, geregisseerd door Regionaal Landschap Vlaamse Ardennen en Vormingplus Vlaamse Ardennen-Dender, organiseerden vijf woonzorgcentra activiteiten om de bewoners meer met de natuur in contact te brengen. Daarnaast werden met oude werktuigen en andere gebruiksvoorwerpen, gekende dieren en planten, herinneringen aan het vroegere platteland tot leven gebracht. Ook werden enkele rusthuistuinen aangepast naar een toegankelijke, kleurige en geurige omgeving met planten die vlinders en vogels aantrekken. Vanaf de herfst van 2011, kwamen kinderen van een school uit de buurt meedoen met de seizoensactiviteiten. Er is educatief materiaal beschikbaar in de vorm van een seizoensdagboek, belevingskoffer, activiteitenmap en cursus.

Bron: Regionaal landschap Vlaamse Ardennen

Den Hof, belevings- en samentuin bij zorgcentrum in Dessel

Op de oude site van Smet Boringen in Dessel bouwt Alfons Smet Residenties 90 serviceflats en 64 rusthuisbedden. Natuurpunt Educatie staat in voor het inrichten van het achterliggende terrein als natuurtuin.

Natuurpunt Educatie wil van dit tuinproject een sociaal project maken door de mensen van de omgeving mee te nemen bij de realisatie van dit educatief project (scholen, jeugdverenigingen, seniorenverenigingen,…). Voor de uitbouw van de educatieve werking wordt zoveel mogelijk een beroep gedaan op vrijwilligers.

Het project viel al enkele keren in de prijzen, onder meer in de ARGUS tuinwedstrijd De Groene Verleider en als een door de Vlaamse regering bekroond volkstuinproject.

School De Zevensprong kreeg een woordje uitleg over de tuin

Bron: Natuurpunt Educatie

Natuurpunt afdeling Meise vergroent Van Horickcampus in Wolvertem

Op zondag 2 maart 2012 werd de eerste fase uitgevoerd van de 'vergroening' van de OCMW-campus, rust- en verzorgingstehuis Residentie Van Horick in Wolvertem. Natuurpunt sloeg de handen in elkaar met Regionaal landschap Groene Corridor en het OCMW van Meise om meer leven te brengen op de campus. Meer dan 30 mensen kwamen een handje helpen om vele tientallen struiken, fruitbomen en knotwilgen te planten. Later op het jaar wordt de 'vijver' - vandaag niet meer dan een betonnen bak - vernatuurlijkt, komen er bloemperken met inheemse planten en een bijenhotel. Er worden ook enkele nestksaten opgehangen, onder andere voor huiszwaluwen. Vlakbij is er immers een historische kolonie van huiszwaluwen, één van de grootste van de streek.

Natuurpunt dankt iedereen voor deze prachtige samenwerking. Ook dank aan de Vlaamse Regering die de helft bekostigde vanuit haar programma voor de Vlaamse Rand. Wolvertem werd er weer wat mooier op! Hopelijk kunnen alle bewoners, bezoekers en personeelsleden, maar ook de omwonenden van de campus, binnenkort genieten van het ontluikende groen.
Bron: Natuurpunt Meise

Stille tuin van het Openbaar Psychiatrisch Zorgcentrum (OPZ) in Geel

Op pauze drukken. Even bezinnen. En dan weer doorgaan. Hoewel we dat allemaal wel eens willen, is daar niet altijd de ruimte voor. Daarom legde het Openbaar Psychiatrisch Zorgcentrum in Geel bij de restauratie van haar gebouwen een stille tuin aan.Je vindt die in de schaduw van het gerenoveerde gebouw. Hij ligt er prachtig bij, afgeschermd door een metalen afrastering. In het midden een grote boom, banken her en der en planten uit de grond. Paadjes leiden je het gebouw terug in. De eerste ronde kamer die je daar tegenkomt, is de stille ruimte die volledig in hout werd gemaakt. “De tuinen zijn aangelegd als kamers, gelinkt aan de functie van het lokaal dat er aan grenst”, legt Myriam Bergmans, verantwoordelijke vrije tijd in het OPZ, uit. “Er is deze schaduwtuin aan de stille ruimte om tot rust te komen. Maar we hebben ook een zonnetuin langs de eetruimte. Die kan dienen om bij mooi weer buiten te lunchen. De zonnetuin staat voor ontmoeting.” Zelf had ze niet durven hopen dat die stille tuin er effectief zou komen. “Het was een idee dat ik eens had opgeworpen bij mijn diensthoofd. Maar ik had nooit gedacht dat de architecten het effectief zouden opnemen in hun ontwerp.”Als mensen worden opgenomen in de psychiatrie wordt er wel veel gepraat, maar dat gaat vaak over problemen of om het oplossen van problemen. Maar dikwijls is een oplossing het anders invullen van een rol of het leven anders aanpakken.Het begon allemaal met Christa van Vormingplus Kempen. “Zij had mij gecontacteerd in verband met het Stilteproject en vroeg me om te schrijven hoe ik stilte vind in mijn job. Nu, ik ben coördinator van vrije tijd, vrijwilligerswerk en sport in het OPZ. Dat zijn niet bepaald gebieden die je in verband brengt met stilte. Maar door de tekst te schrijven, begon ik te beseffen hoe belangrijk ik zelf die stilte vind. Ik plooi ook graag terug op mezelf. Ik ontdekte dat ik bij mij thuis onbewust ook zo’n ruimte heb gecreëerd, waar niemand me stoort als ik daar zit. En dat heeft me aan het denken gezet: hoe kunnen we meer doen rond die stilte binnen het OPZ?”



Bron: De Stille Kempen