Op pauze drukken. Even bezinnen. En dan weer doorgaan. Hoewel we dat allemaal wel eens willen, is daar niet altijd de ruimte voor. Daarom legde het Openbaar Psychiatrisch Zorgcentrum in Geel bij de restauratie van haar gebouwen een stille tuin aan.Je vindt die in de schaduw van het gerenoveerde gebouw. Hij ligt er prachtig bij, afgeschermd door een metalen afrastering. In het midden een grote boom, banken her en der en planten uit de grond. Paadjes leiden je het gebouw terug in. De eerste ronde kamer die je daar tegenkomt, is de stille ruimte die volledig in hout werd gemaakt. “De tuinen zijn aangelegd als kamers, gelinkt aan de functie van het lokaal dat er aan grenst”, legt Myriam Bergmans, verantwoordelijke vrije tijd in het OPZ, uit. “Er is deze schaduwtuin aan de stille ruimte om tot rust te komen. Maar we hebben ook een zonnetuin langs de eetruimte. Die kan dienen om bij mooi weer buiten te lunchen. De zonnetuin staat voor ontmoeting.” Zelf had ze niet durven hopen dat die stille tuin er effectief zou komen. “Het was een idee dat ik eens had opgeworpen bij mijn diensthoofd. Maar ik had nooit gedacht dat de architecten het effectief zouden opnemen in hun ontwerp.”Als mensen worden opgenomen in de psychiatrie wordt er wel veel gepraat, maar dat gaat vaak over problemen of om het oplossen van problemen. Maar dikwijls is een oplossing het anders invullen van een rol of het leven anders aanpakken.Het begon allemaal met Christa van Vormingplus Kempen. “Zij had mij gecontacteerd in verband met het Stilteproject en vroeg me om te schrijven hoe ik stilte vind in mijn job. Nu, ik ben coördinator van vrije tijd, vrijwilligerswerk en sport in het OPZ. Dat zijn niet bepaald gebieden die je in verband brengt met stilte. Maar door de tekst te schrijven, begon ik te beseffen hoe belangrijk ik zelf die stilte vind. Ik plooi ook graag terug op mezelf. Ik ontdekte dat ik bij mij thuis onbewust ook zo’n ruimte heb gecreëerd, waar niemand me stoort als ik daar zit. En dat heeft me aan het denken gezet: hoe kunnen we meer doen rond die stilte binnen het OPZ?”
Bron: De Stille Kempen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten